استخدام دولتی:   تنها شرکت های استخدام کننده؛  شرکت نفت    انرژی اتمی   

فعالیت خصوصی:   امکان تاسیس شرکت خصوصی و  یا  موسسه خصوصی

آزمون دکتری : رشته هایی که دانشجویان کارشناسی ارشد صنعتی و سازمانی امکان شرکت در آن را دارند؛ روانشناسی تربیتی-روانشناسی عمومی-روانسنجی

تقویم دوسالانه روانشناسی صنعتی سازمانی (رسمی ترین گردهمایی روانشناسان صنعتی وسازمانی):

اولین دوسالانه -دانشگاه اصفهان اسفند ماه 1387

دومین دوسالانه -دانشگاه خوراسگان اصفهان اسفند ماه 1389

سومین دوسالانه روانشناسی صنعتی سازمانی -دانشگاه شهید چمران -اسفند ماه 1391

سطوح يادگيري در سازمان ها(نگارنده: امین برازنده)

      يادگيري در سازمان‌ها مي‌تواند در سه سطح رخ دهد : فردي، گروهي و سازماني (ماركوارت،1385 ؛ فرگوسن – آمورس، گارسيا – رودريگوئز و روئيز- ناوارو[1]،2005).

1- يادگيري فردي

       يادگيري فردي بر يادگيري به عنوان تغيير خود و ديگران و دگرگوني هويت و انتظاراتي كه يادگيري توليد مي‌كند و از طريق توسعه فردي ارائه مي‌شود متمركز مي‌گردد (درايور[2]،2010). اين نوع يادگيري اشاره به تغيير مهارت‌ها، بينش‌ها، دانش، گرايش‌ها و ارزش‌ها دارد (ماركوارت،1385). اعضاي سازمان يادگيرندگاني هستند كه بايد به تغييرات محيط بيروني و دروني سازمان، از طريق آشكار كردن و اصلاح نمودن خطاها پاسخ دهند (وانگ و رفيق[3]،2009). يادگيري افراد در سازمان‌ها تحت تاثير سياست‌ها، فرهنگ سازماني و روابط ميان فردي است (سونگ و چرماک،2008).

سونگ و چرماك (2008) يادگري فردي را شامل سه حالت مي‌دانند :

الف – يادگيري انطباقي[4] : از طريق اين نوع يادگيري دانش ضمنی از قيل موجود که از طريق تجارب گذشته، تجارب كاري روزانه و آموزش‌هاي رسمي‌يا غيررسمي‌يادگرفته شده است، در الگوهاي ذهني افراد ريشه عميقي مي‌دواند. در این حالت يادگيري، اشخاص تعامل فعالي را با محيط سازمان دارند.

ب – يادگيري مولد[5] : اين يادگيري بر توليد دانش، مهارت‌هاي جديد و روش‌هاي قابل كاربرد تاكيد دارد.

ج – يادگيري دگرگون كننده[6] : در اين نوع يادگيري افراد مي‌توانند چارچوب جديدي از دانش را بر مبناي اعتبار بخشي به فعاليت‌ها و بينش‌هايشان ايجاد كنند.

2- يادگيري تيمي‌(گروهي)

       گروه مجموعه اي از افراد هستند كه براي رسيدن به اهداف خاص به يكديگر ملحق مي‌شوند (ناشن و یئو[7]،2010). يادگيري تيمي‌(گروهي) براي تيم‌ها (گروه‌ها) به منظور يادگيري اين كه چگونه به طور ‌مؤثر با يكديگر و براي سازمان كار كنند تا تغييرات محيطي پيوسته را مديريت كنند، اهميت دارد، لذا تيم‌ها به عنوان واحدهاي يادگيري با اهميت در سازمان‌ها مورد توجه قرار مي‌گيرند (دكيوپر، دوچي و وان دن بوسچه[8]،2010).
تيم‌ها توليد دانش را از طريق تحليل مسائل پيچيده، اقدامات نوآورانه و حل مسئله به طور جمعي مي‌آموزند. آن‌ها به يادگيري بهتر از تجربيات و تاريخ گذشته خود، آزمايش رويكردهاي نوين و انتقال سريع و اثربخش دانش بين خودشان و سراسر سازمان، قادر مي‌شوند (ماركوارت، 1385).

3. يادگيري سازماني

        یادگیری سازماني عبارت است از انتقال اطلاعات از يك عضو يا گروه سازماني به ديگر اعضا يا گروه‌ها (سيمون[9]،1991). اين نوع يادگيري از طريق به اشتراك گذاشتن بصيرت‌ها، دانش و تجربه و الگوهاي ذهني اعضای سازمان حاصل مي‌گردد (يعقوبي،1386). ميان يادگيري فردي و سازماني تمايز وجود دارد (رودان[10]،2008)، يادگيري سازماني شامل فرد، گروه و سازمان مي‌باشد (بوه، اسلاقتر، واسپينوزا[11]،2007).